บทที่ 62 เป็นเจ้า

“ไม่นะเสด็จพ่อองค์ชายใหญ่จิ่นเกอไม่ได้มีความผิดอะไรและครั้งนี้ลูกองค์หญิงสิบสี่ขอเสด็จพ่อโปรดประทานโอกาสให้องค์ชายใหญ่ด้วยอย่างไรเสียเสด็จพ่อก็ไม่เสียความตั้งใจ คนผู้นั้นที่ลูกตั้งใจไว้ว่าจะร่วมชีวิตด้วยที่แท้คือองค์ชายใหญ่ผู้นี้นี่เอง เป็นการดีสีอีกที่ทำให้เราทั้งสี่คนมีใจผูกสมัครรักใคร่กันตามที่เส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ