บทที่ 83 ความทรงจำ

“รอข้าที่ห้องเครื่องข้าไปไม่นาน” เลี่ยงเฟิ่งพยักหน้าอย่างว่าง่าย ชงไฉ่เดินนำชิงซาไปอย่างรวดเร็ว

องค์ชายห้าฮุยโม๋ยืนเอามือไพล่หลังอาภรณ์ที่สวมใส่สีทึมทึบไม่สดใสเหมือนที่เขาเคยชอบ ได้ยินเสียงฝีเท้าของชงไฉ่ก็หันหน้ามาเผชิญหน้ากับชงไฉ่ ชงไฉ่ตะลึงหยุดอยู่ตรงนั้นก่อนจะโผเข้าสวมกอดพี่ชาย

“ข้าหลอกตัวเองเส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ