บทที่ 86 แบกรับ

“ไม่ว่านางจะจำได้หรือเปล่าจะเป็นเลี่ยงเฟิ่งหรือจิวซิน นางก็คือคนของข้าเป็นของข้าผู้เดียว” ฮุยโม๋ยิ้มหยันให้กับตัวเองที่ไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะคิด

“เช่นนั้นฝ่าบาทต้องพยายามให้มากว่านี้เพื่อนาง” บัดนี้กลายเป็นชงไฉ่ที่เฝ้าดูแลจิวซินไม่ห่าง

ในฝันจิวซินยังเดินวนเวียนอยู่อย่างนั้น หาทางออกไม่เจอเส้นทางคดเคี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ