บทที่ 87 ขมขื่น

“ความขมขื่นใดใด ไม่อาจแบกรับไว้เพียงผู้เดียว ท่านองครักษ์อย่าได้เกรงใจ หากมีเรื่องใดไว้ข้าเรียกใช้ท่าน” จิวซินยังเหมือนไม่รับรู้เรื่องราวในอดีต จิ่นฉินหลับตาปล่อยให้น้ำตาร่วงหล่นหายไปในเงาสลัว ชงไฉ่เองสะท้อนใจไม่แพ้กัน ชงไฉ่รู้ดีว่าจิ่นฉินแบกรับความกดดันขนาดไหนในเมื่อต้องเอ่ยปากปรักปรำเรื่องที่จิวซิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ