บทที่ 47 วางยา

บทที่ 46

วางยา

หว่านลี่ถิงมองหนังสือหย่าในมือแล้วร้องไห้ นางกลัวแทบตายว่าบิดาจะไม่ยอมให้หย่า ส่งนางกลับไปแบกรับความทรมานที่จวนเจียง

“ไม่ต้องร้องไห้แล้ว เจ้าได้หย่าสมใจแล้ว ไม่ต้องกลับไปที่นั่น”

หวั่นเยี่ยนฟางกอดบุตรสาว หนังสือหย่าฉบับนี้นางโต้เถียงกับสามีสามวันสามคืนกว่าเขาจะยอมแล้วออกหน้าส่งคนไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ