บทที่ 48 เคยเห็นข้าเป็นลูกหรือไม่

บทที่ 47

เคยเห็นข้าเป็นลูกหรือไม่

หว่านอี้หนิงเดินกลับมาที่ห้องโถง นางยังคงเห็นบิดานั่งอยู่ แต่ว่าอนุติงและบุตรชายออกไปแล้ว นางเดินไปนั่งตรงข้ามบิดาหยิบตะเกียบขึ้นมาคีบอาหารมากิน ท่าทางใจเย็นไม่หวาดกลัวอะไร

หว่านอี้อันมองบุตรสาวด้วยสายตาหวาดระแวง

“ข้าสั่งเจ้าพาเขามาตั้งแต่หลายวันก่อน แต่เจ้ากลับ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ