บทที่ 19 อยู่กับพี่ห้ามดื้อ

“สำหรับพี่... ไม่มีสิ่งของชิ้นไหนในโลกนี้ที่มันจะแพงเกินไปสำหรับแก้มหรอก” เขาหมุนลาดไหล่บางให้หันกลับมาเผชิญหน้า สายตาที่ทอดมองลงมานั้นเปี่ยมไปด้วยไฟปรารถนาและความลุ่มหลงอย่างปิดไม่มิด

“ใส่ไว้เถอะ พี่บอกว่ายังไงหืม์?”

“ค่ะ... อยู่กับพี่รัณห้ามดื้อ” ปรินดาอ้อมแอ้มตอบ หลบสายตาคมคู่นั้น

“ดีมาก... ถ้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ