บทที่ 33 อย่าดื้อกับนายหัว (NC)

“แก้ม... แก้มจ๋า พี่มาแล้ว เป็นอะไรหรือเปล่าคนดี”

เสียงทุ่มต่ำที่คุ้นเคยดังขึ้นทำลายความเงียบงัน หลังจากความสงบกลับคืนสู่บ้านพักอีกครั้ง แทนที่เสียงปะทะอันน่าหวาดเสียวที่สงบลงเมื่อชั่วโมงก่อน ปรินดาที่หลบซ่อนตัวอยู่ในมุมมืดของห้องลับใต้ดินค่อยๆ แหงนเงยใบหน้าหวานขึ้นมองตามเจ้าของเสียงด้วยดวงตาที่กลม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ