บทที่ 43 อดใจไม่ไหว NC

“พี่รัณ... เดี๋ยวสิคะ... ไหนว่าจะรีบแต่งตัวไปหาคุณแม่ไงคะ... อื้อออ” เธอประท้วงเสียงพร่าสั่นสติเริ่มกระเจิดกระเจิง

“ขอพี่ชื่นใจก่อนเถอะแก้ม... พี่ทนไม่ไหวแล้วจริงๆ คนดี”

ชายหนุ่มพึมพำเสียงพร่าชิดทรวงอกอวบอิ่มที่กระเพื่อมขึ้นลงยามที่มือหนาจัดการกระชากบราเซียลูกไม้ตัวสวยของเธอออกอย่างแรงด้วยความใจร้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ