บทที่ 47 นายหัวคลั่งรัก NC

“พี่รักแก้มนะครับ เด็กดีของพี่” เสียงทุ้มพร่าแฝงความอ่อนโยนของดรัณเอ่ยขึ้นอย่างอ่อนแรงหลังจากพายุสิเน่หาอันยาวนานคลี่คลายพ้นไป เขาลดตัวลงนอนเคียงข้างพลางสวมกอดรั้งร่างบางเข้ามากระชับไว้ในอ้อมแขนแกร่ง กดจุมพิตที่ขมับชื้นเหงื่อด้วยความทะนุถนอมรักใคร่ ทรวงอกอวบอิ่มของปรินดายังคงสะท้อนขึ้นลงตามจังหวะลมห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ