บทที่ 5 น้ำตาพรหมจรรย์ NC
“อื้อ! จะ... เจ็บค่ะ โอ๊ย! เบาหน่อย... คุณดรัณ แก้มเจ็บ... ขอร้องเถอะค่ะ อย่าเอาเข้ามาเลย!”
ดรัณชะงักสะโพกสอบไว้ทันควัน เมื่อตัวตนแกร่งกร้าวสัมผัสได้ถึงแรงต้านอันมหาศาลและความคับแน่นบีบรัดที่มากเกินกว่าที่เขาคาดการณ์ไว้ ชายหนุ่มผ่อนแรงถอนกายออกมาเล็กน้อย จ้องมองใบหน้าสวยหวานที่บัดนี้บิดเบี้ยวเหยเกด้วยความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสด้วยความกังขาในใจ... นี่เขาเป็นผู้ชายคนแรกของเธอจริงๆ หรือ?
“แม่เลี้ยงบอกฉันว่าเธอยังไม่เคย... แต่ฉันก็ไม่เชื่อหรอกนะ ทว่าตอนนี้ฉันเริ่มจะเชื่อขึ้นมาจริงๆ แล้วสิ ของเธอโคตรฟิตเลยแก้มจ๋า... อื้มมม ซี๊ดดด!!”
เขาครางเครือสั่นสะท้านในลำคอ เสียงพร่าเลือนแฝงแววขัดใจเมื่อต้องทรมานกับความคับแน่นตึงเครียดที่รัดรึงจนแทบขยับไม่ได้ ชายหนุ่มก้มลงกดจูบเน้นย้ำบนริมฝีปากหวานล้ำอีกครั้งเพื่อดับความรุ่มร้อนดั่งไฟสุมที่กำลังปะทุจวนเจียนจะระเบิด
“คุณดรัณ... ช่วยเอาออกก่อนได้ไหมคะ แก้มเจ็บจริงๆ อะ... อร๊ายยย อื้อออ... ขอร้องเถอะค่ะ”
เสียงหวานสั่นพร่าระรัวเอ่ยวิงวอนขอความเมตตาอย่างน่าสงสาร หยาดน้ำตาเม็ดโตไหลนองแก้มเนียน ตอกย้ำความใสบริสุทธิ์ของเด็กสาวจนใจแกร่งสลักหินเริ่มสั่นคลอน ดรัณจำต้องยอมถอดถอนตัวตนแกร่งแฝงความร้อนไข้ออกมาชั่วคราวเพื่อลดความทรมานให้เธอ
ปรินดารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังหมุนคว้าง ร่างกายสาวร้อนผ่าวราวกำลังจับไข้ ลมหายใจหอบกระชั้นถี่ด้วยความตระหนกตกใจกับสัมผัสรุกล้ำอันป่าเถื่อนที่เพิ่งพานพบเป็นครั้งแรก
“อดทนอีกนิดเดียว... เมื่อกี้มันเกือบจะเข้าหมดแล้ว” ชายหนุ่มปลอบเสียงสั่นพร่าขณะหอบหายใจถี่
“คุณดรัณ... แต่แก้มเจ็บจริงๆ นะคะ...”
“ฉันรู้... ฉันรู้ แต่ฉันอยากให้เธออดทนอีกนิดเดียวเท่านั้น... ได้ไหมคนดี?”
ดรัณกระซิบสั่งชิดใบหูเล็กด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่ม ปลอบประโลมด้วยถ้อยคำหวานหูอย่างที่ไม่เคยใช้กับผู้หญิงคนไหนมาก่อนในชีวิต ซึ่งมันกลับมีอิทธิพลทำให้หัวใจดวงน้อยของสาวเจ้าสั่นไหวและยอมโอนอ่อนผ่อนตามอย่างไม่น่าเชื่อ
“ค่ะ... ค่อยๆ นะคะ” เธอพยักหน้ารับทั้งน้ำตา ยอมรับชะตากรรมที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง
ดรัณยันกายแกร่งขึ้นเหนือร่างบาง จ่อสัดส่วนความเป็นชายที่พองขยายใหญ่โตด้วยความปรารถนาเต็มเปี่ยมเข้ากับใจกลางกลีบดอกไม้งามที่งดงามฉ่ำเยิ้มอีกครั้ง ก่อนจะค่อยๆ ขยับสะโพกสอบ กดแทรกตัวตนเข้าไปอย่างเนิบช้า หนักแน่น และล้ำลึก
“โอ๊ยยย.......กรี๊ด!!!!!!!”
เสียงกรีดร้องลั่นด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส ดังก้องไปทั่วห้องนอนกว้าง พร้อมหยาดน้ำตาที่ร่วงเผาะพาดผ่านหางตาเนียน ทำเอาดรัณชะงักค้างเติ่งไปทั้งร่าง ความคับแน่นทางรักและสิ่งกีดขวางเป็นเยื่อบางๆ ที่เขาเพิ่งกดกระแทกทะลวงผ่านไปเมื่อครู่ เป็นคำตอบที่เด่นชัด... หญิงสาวใต้ร่างคือสาวพรหมจรรย์ผู้ขาวสะอาดบริสุทธิ์ผุดผ่องอย่างแท้จริง!
“แก้ม... ฉันเชื่อแล้วว่าเธอไม่เคยจริงๆ”
ดรัณตกตะลึงงัน นัยน์ตาคมเบิกกว้าง ความรู้สึกผิดและความคึกคะนองสะใจตีรวนกันมั่วจนแยกไม่ออก แต่ในนาทีนี้... พายุอารมณ์รักที่โหมกระหน่ำรุนแรงทำให้เขาไม่อาจหยุดยั้งตัวเองได้อีกต่อไป ชายหนุ่มขบกรามแน่นจนเป็นสันนูนชัด ก่อนจะตัดสินใจกดแทรกกระแทกตัวตนร้อนผ่าวเข้าไปจนสุดทางรัก สลักลึกเข้าสู่ส่วนลึกที่สุดของกายสาวในครั้งเดียวเพื่อตีตราจอง!
“เอาออกก่อนได้ไหมคะ... แก้มไม่ไหวแล้วจริงๆ... ฮือออ” เธอยิ่งร้องไห้โฮ ซุกใบหน้าเปื้อนน้ำตากับหมอนหนุนอย่างหมดทางสู้
“ได้สิ... คนสวย เดี๋ยวฉันจะปลุกเร้าเธอใหม่นะ”
ดรัณพยายามข่มอารมณ์ดิบเบื้องลึก เริ่มต้นบทปรนเปรอครั้งใหม่ด้วยความใจเย็นและอ่อนโยนขึ้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน มือหนาบีบเค้นทรวงอกอวบอิ่มอย่างหนักหน่วงสลับเบามือ ปลุกปั่นอารมณ์รัญจวนเสียวซ่านให้ฟื้นคืนกลับมา สมองของปรินดาขาวโพลนไปหมดเมื่อยอดอกสีหวานที่ชูชันถูกดูดกลืนเข้าสู่โพรงปากร้อนระอุของเขา ชายหนุ่มทั้งดูดเม้มและใช้ปลายลิ้นสากตวัดหยอกเย้าจนคนตัวเล็กแอ่นกายหยัดอกรับด้วยความเสียวซ่านสะท้านรัญจวนใจ
ไฟพิศวาสแผดเผาจนมอดไหม้สติปัญญา ปรินดาหยัดกายสาวเข้าหาเขาอย่างลืมตัวลืมตน ยามที่เรียวลิ้นร้อนชื้นลากผ่านจุดอ่อนไหวกลางกายสาวอย่างช่ำชองและรัวถี่
“อีกครั้งนะแก้ม... น้ำรักของเธอออกมาเต็มแล้ว รับรองว่าครั้งนี้มันจะไม่เจ็บ”
หยาดน้ำหวานสีใสซึมเยิ้มออกมาเป็นการต้อนรับภมรหนุ่มตัวแรกที่จะเข้ามาเชยชมกุหลาบงามดอกนี้ ดรัณก้มลงจูบซับหยาดน้ำตาข้างแก้มอย่างอ่อนโยน และบดจูบปิดปากนุ่มเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ เขาแช่กายในความนุ่มนิ่มบีบรัดตอดขยิบเป็นจังหวะอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะเริ่มขยับสะโพกสอบเข้าออกเนิบนาบ ปากก็พร่ำปลอบโยนด้วยถ้อยคำหวานหูที่ทำให้เธอเคลิบเคลิ้มหลงใหล
“ค่ะ... เบาๆ นะคะ...” เธอครางกระเส่าตอบรับ สองมือเอื้อมโอบกอดรอบบ่าแกร่งไว้แน่น
ไม่นานนัก ความเจ็บปวดทรมานที่เคยมีในตอนแรกก็แปรเปลี่ยนเป็นความรัญจวนวาบหวามอันแสนทรมานใจ สองร่างเนื้อแนบเนื้อสอดประสานขับกล่อมดนตรีแห่งปรารถนา ท่ามกลางกองไฟสวาทที่โหมกระหน่ำอย่างบ้าคลั่ง
ปรินดาหลงลืมทุกสิ่งทุกอย่างในโลกหล้า... แม้แต่หนี้สิน หรือสัญญาซาตานที่ผูกมัดอิสรภาพของเธอ บัดนี้มีเพียงสัมผัสอันเร่าร้อนเย้ายวนและตัวตนอันทรงพลังของชายตรงหน้าที่สลักลึกลงในใจและร่างกายของเธอในค่ำคืนนี้อย่างถาวร
