บทที่ 51 รอยแค้นที่สุมอก

“พี่รัณรู้มั้ยคะ ว่าเราทำตัวเหมือนเด็กวัยรุ่นอายุสิบห้าสิบหกที่หนีพ่อแม่มาพลอดรักกันไม่มีผิดเลย” ปรินดากระเซ้าเย้าแหย่พลางมองไปยังโขดหินใหญ่ที่เป็นปราการกำบังชั้นดี

“แต่พี่เริ่มชอบกิจกรรมเอ้าท์ดอร์ แบบนี้แล้วสิ มันตื่นเต้นดี งั้นวันหลังเดี๋ยวพี่จะหาโลเคชันใหม่ เอาที่มันปลอดภัยกว่านี้ก็แล้วกันนะ” นา...