บทที่ 7 รสสวาทนายหัว NC

บทเพลงสวาททวีความร้อนแรงขึ้นจนถึงจุดเดือด ดรัณที่ยังคงกระหายในเรือนร่างนวลเนียนไม่ยอมหยุดอยู่เพียงแค่นั้น ชายหนุ่มขยับพลิกกายแกร่งกร้าว เปลี่ยนท่วงท่าให้อยู่ในทิศทางสวนทางกัน ร่างสูงใหญ่ชันเข่าขึ้นคร่อมเหนือใบหน้าหวาน ขณะเดียวกันก็บังคับให้เรียวขาคู่สวยของปรินดาแยกออกกว้าง รั้งสะโพกกลมกลึงของเธอให้ยกชันขึ้นมาบดเบียดชิดกับใบหน้าคมเข้มของเขา

มันคือท่วงท่าสลับทิศทางปรนเปรอที่เปี่ยมไปด้วยความเย้ายวนอันร้ายกาจและคุกคามสิทธิ์ขาดในเวลาเดียวกัน!

ปรินดาหายใจหอบถี่ ใบหน้าสวยร้อนผ่าวราวกับจะไหม้ ยามที่สัดส่วนความเป็นชายอันเขื่องใหญ่โตชูชันผงาดง้ำอยู่เหนือริมฝีปากของเธอในระยะประชิด จนกลิ่นอายบุรุษเพศอันดุดันอบอวลไปทั่วลมหายใจ ขณะเดียวกัน ตัวตนที่ร้อนระอุของเธอก็ถูกสายตาและปลายลิ้นช่ำชองของนายหัวหนุ่มจับจ้องและรุกล้ำจู่โจมอย่างไร้ความปราณี

“อื้อ!!!... คุณดรัณ...”

หญิงสาวครางประท้วงเสียงหลงเมื่อเรียวลิ้นร้อนชื้นของเขาตวัดระเลียดชิมน้ำหวานกลางกายสาวรัวถี่ ปลุกปั่นความเสียวซ่านล้ำลึกจนร่างน้อยบิดเร่าสั่นสะท้าน ละทิ้งสติสัมปชัญญะทั้งหมดไปกับรสสัมผัสอันชำนาญ มือหนาแกร่งกุมสะโพกมนไว้แน่น บังคับเน้นย้ำจังหวะอย่างเผด็จการ พร้อมกับส่งเสียงทุ้มพร่าพึมพำกระตุ้นเตือนอยู่เบื้องบน

“อืม... แก้ม... ใช้ปากสิ อย่าให้ฉันต้องรอนาน”

ปรินดาไม่มีทางเลือกอื่นอ้อมล้อมในค่ำคืนนี้ นัยน์ตาสวยปรือปรอยอ้าปากรับความร้อนระอุใหญ่โตระเบิดนั้นเข้ามาในโพรงปากอุ่นอีกครั้ง นิ้วเรียวบางเอื้อมไปกอดรัดท่อนขาแกร่งของเขาไว้เป็นหลักยึด เรียวลิ้นเล็กไร้เดียงสาพยายามตวัดเลียโลมรอบส่วนหัวที่หยาดเยิ้ม ก่อนจะครอบครองดูดดึงท่อนเนื้ออุ่นจัดเข้าสู่ส่วนลึกของลำคออย่างยากลำบากตามคำสั่งบงการ

“ซี๊ด... อย่างนั้นแหละแก้ม... เด็กดี อื้ออออ!!!”

ชายหนุ่มครางเครือสั่นสะท้านในลำคอด้วยความเสียวซ่านใจแทบขาด ความคับแน่นอุ่นนุ่มในโพรงปากหวานกำลังบีบรัดตัวตนของเขาจนส่วนปลายตึงแน่นปวดหนึบ ดรัณกดสะโพกสอบสอบสวนจังหวะเข้าหาเรียวปากจิ้มลิ้มอย่างย่ามใจ สองแรงปรารถนาจากทั้งสองทิศทางโหมกระหน่ำซัดสาดเข้าหากันอย่างบ้าคลั่ง

จนกระทั่งในจังหวะสุดท้ายที่พายุราคะพุ่งทะยานสู่จุดแตกดับ ดรัณกระตุกกายแกร่งอย่างรุนแรง พรวดพราดกดเน้นความใหญ่โตเข้าลึกที่สุด ปลดปล่อยธารน้ำรักอุ่นร้อนขาวข้นพุ่งทะลักฉีดเข้าสู่โพรงปากนุ่มลึกของหญิงสาวอย่างมหาศาล

ปรินดาหลับตาพริ้มสนิท ตัวสั่นสะท้านรับสัมผัสรสชาติและกลิ่นคาวหวานแปลกใหม่ที่เอ่อล้นคลอเคลียจนเต็มช่องปากอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ลำคอระหงกระตุกเฮือกเมื่อเธอต้องจำใจกลืนกินน้ำรักร้อนผ่าวทุกลูกหยาดหยดลงคอไปตามคำสั่งเผด็จการอันสิทธิ์ขาดของซาตานร้าย

ทว่าความรู้สึกพะอืดพะอมปนเปกับความสับสนขื่นขมในใจทำให้เธอทนทานต่อไปไม่ไหว ทันทีที่เขาส่งแรงกายถึงฝั่งฝันและยอมถอนแกนกายผละออกจากใบหน้าหวาน ปรินดารีบยันกายลุกขึ้นจากเตียงนอนกว้าง แล้ววิ่งถลาตรงไปยังห้องน้ำทันที

ดรัณมองตามแผ่นหลังบางเปลือยเปล่าที่วิ่งหนีไปด้วยรอยยิ้มพึงพอใจลึกซึ้ง แววตาคมกริบฉายแววเจ้าเล่ห์และมาดร้ายอย่างคนเหนือกว่า... จากนี้ไปเป็นเวลาห้าเดือน ชีวิตของปรินดาจะไม่มีวันเหมือนเดิมอีกต่อไป เพราะเขาจะเป็นคนสอนให้เธอรู้จักกับรสชาติของเซ็กซ์ที่ร้อนแรงจนเธอต้องสยบและถอนตัวไม่ขึ้น!

ปรินดาทรุดตัวลงหน้าอ่างล้างหน้าอันเย็นเยียบ บ้วนสิ่งแปลกปลอมคาวหวานนั้นทิ้งลงสู่ท่อระบายน้ำ และรีบเปิดน้ำเปิดก๊อกชำระล้างปากพัลวันด้วยความรู้สึกขื่นขมขมคอ หยาดน้ำตาแห่งความสูญเสียและอัปยศไหลพรากอาบสองแก้มเนียน ตอกย้ำชะตากรรมลูกหนี้ที่ต้องทอดกายให้เขาตีตราสลักลึกในค่ำคืนนี้อย่างไม่มีวันลบล้างได้

เช้าวันรุ่งขึ้น...

ปรินดาขยับเนื้อตัวตื่นขึ้นบนเตียงนอนกว้างขวางอันแสนนุ่ม ร่างบางเด้งตัวลุกขึ้นนั่งพลางกวาดสายตามองไปรอบกายทว่ากลับไม่พบร่างสูงใหญ่เจ้าของห้องนอน นาฬิกาข้อมือบนโต๊ะข้างเตียงบอกเวลาแปดโมงตรง เมื่อคืนหลังจากที่เขาได้เห็นรอยเลือดและรู้ความจริง ชายหนุ่มก็ดูจะอ่อนโยนลงมากและไม่ได้บังคับขืนใจเธอเพิ่ม หญิงสาวได้แต่ถอนหายใจยาวเหยียดเพื่อระบายความอึดอัด

ปรินดาพยายามจะขยับตัวลุกขึ้นเพื่อตรงไปยังห้องน้ำ ทว่าทันทีที่เรียวขางามขยับเคลื่อนไหว ความเจ็บระบมร้าวลึกจากรอยรักใจกลางกายสาวก็แล่นริ้วขึ้นมาจนเธอต้องเม้มริมฝีปากแน่น ใบหน้าสวยหวานร้อนผ่าวแดงระเรื่อฉับพลัน เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นหยาดโลหิตพรหมจรรย์สีแดงฉานที่เปรอะเปื้อนแห้งกรังเป็นวงกว้างบนผ้าปูที่นอนเนื้อดีสีเข้ม ยิ่งตอกย้ำถึงบทเรียนสวาทอันเร่าร้อนเมื่อคืนที่ผ่านมา

เธอรีบคว้าเสื้อผ้าชุดนักศึกษามาสวมใส่อย่างลนลาน พร้อมกับดึงเสื้อคลุมผ้าแพรมาทับไว้มิดชิด หวังจะพาซากร่างกายอันบอบช้ำกลับไปตั้งหลักที่ห้องพักเล็กของตัวเอง ทว่ายังไม่ทันจะได้ก้าวขาพ้นขอบเตียงนอน วงแขนแกร่งกำยำก็ตวัดรั้งเอวบางคอดกิ่วเข้าหาตัวจนร่างของเธอถอยกรูดกลับมาปะทะอกกว้าง จมูกโด่งสันคมซุกไซ้ลงที่ซอกคอหอมกรุ่นทันทีอย่างแสนรัก

“จะรีบไปไหนหืม...”

เสียงทุ้มต่ำพร่ากระซิบชิดใบหูบางทำเอาปรินดาขนลุกซู่ไปทั้งร่าง สัมผัสอุ่นจัดจากลมหายใจร้อนผ่าวที่เป่ารดผิวเนียนตอกย้ำให้รู้ว่าอสูรร้ายตื่นจากการจำศีลแล้ว

“สายแล้ว... แก้มจะไปอาบน้ำค่ะ”

เธอตอบเสียงสั่นพร่าระรัว โดยไม่กล้าหันไปมองหน้าเจ้าของอ้อมกอดอันร้อนรุ่มที่กักขังเธอไว้จากทางด้านหลัง

บทก่อนหน้า
บทถัดไป