บทที่ 75 รอยร้าวในคืนส่งตัว

ทุกลมหายใจที่ขาดช่วง ทุกลำจังหวะที่มันกระแทกเข้าปากจนเธอแทบจะอาเจียน คือความอัปยศที่หล่อนจดจำไว้ทุกรายละเอียด ลินลี่หลับตาลง แสร้งทำเป็นยินยอมปรนเปรอซาตานในคราบแมงดาอย่างจำใจ โดยที่นายตี้ไม่รู้เลยว่า ความสุขสมที่เขากำลังได้รับอยู่นี้ คือรางวัลปลอบใจชิ้นสุดท้าย ก่อนที่หล่อนจะหยิบยื่นความตายให้กับมัน

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ