บทที่ 10 EPISODE 10
ราชันย์สะดุ้งเล็กน้อยและหยุดทุกอย่างลงทันที เรียวแขนเล็กที่กำลังสั่นตวัดเข้ามากอดคอราชันย์แน่น เล็บบางส่วนจิกลงที่ด้านหลังของราชันย์อย่างแรง และมั่นใจได้ว่ามันต้องเป็นแผลแน่ ๆ ราชันย์เหลือบขึ้นไปมองหน้าสกุณาซึ่งตอนนี้เห็นได้ชัดเจนว่าเธอมีอาการตกใจชัดเจน น้ำตาที่คลอเล็กน้อย และทุกอย่างก็ตกอยู่ในความเงียบงันได้ยินแต่เสียงของเครื่องปรับอากาศที่กำลังทำหน้าที่ของมันอย่างขะมักเขม้น
และเสียงหายใจของทั้งสองบนโซฟาตัวใหญ่ เมื่อเห็นว่าอาการของเธอเริ่มดีขึ้น ราชันย์ค่อย ๆ ขยับร่างกายของสกุณาอีกครั้งช้า ๆ อย่างยากลำบาก ช่องทางรักที่คับแน่นของเธอมันเกร็งและตอดรัดแก่นกายของเขาอย่างบ้าคลั่ง ทำให้ราชันย์เองแทบจะควบคุมตัวเองไม่ไหว
“ไม่ต้องเกร็งนะ ถ้าเกร็งเธอจะเจ็บ”
“เจ็บ”
“ฉันรู้.. แต่จะให้หยุดตอนนี้ฉันก็ทำไม่ได้เหมือนกัน ผ่อนคลายนะคนดี”
ราชันย์ขยับตัวยกสกุณาให้ลงมานอนบนโซฟาตัวใหญ่แทนโดยที่แก่นกายและช่องทางรักของทั้งคู่ยังไม่ได้หลุดออกจากกัน ทำให้เบื้องล่างตอนนี้คือสกุณาที่นอน ใบหน้าบิดเหยเกทั้งเจ็บและเสียวซ่าน ก่อนที่กายแกร่งด้านบนจะจัดท่าอีกเล็กน้อยให้ถนัดค่อย ๆ ขยับแก่นกายเข้าออกอย่างเบา ๆ เนิบนาบ แต่พอเห็นใบหน้าที่เสียวซ่านจนเซ๊กซี่ของสกุณาเขาก็เริ่มซอยแรงขึ้นถี่ขึ้น จนร่างกายของเธอนั้นขยับขึ้นลงไปตามแรงที่ราชันย์ส่ง ความเสียวซ่านที่ได้รับจากเขาทำให้สกุณาต้องไคว่คว้าหาที่จับ ก่อนจะจิกเล็บกับพนักโซฟาเป็นที่ระบายความเสียวซ่านนั้น
“อ๊ะ.. เจ็บ หยุด หยุดก่อน.. อ๊า.. เสียว”
“อืม.. ไม่ไหว หยุดไม่ไหว ตอดแน่นเหลือเกินกอหญ้า ตอดแน่นขนาดนี้จะให้หยุดไหวได้ไง อืม.. ”
“เสียว.. มันเสียว คุณราชันย์”
ราชันย์ที่ได้ยินเสียงครางกระเส่าของเธอก็ยิ่งเร่งจังหวะเข้าไปอีกรัว ๆ ดั่งเขากำลังยิงปืนกลก็ไม่ปาน คนตัวเล็กใต้ร่างบิดเอวไปมาตามความเสียวซ่าน บ้างก็แอ่นสะโพกเพื่อรับแรงกระแทกจากราชันย์เป็นบางครั้งอย่างลืมความเจ็บปวด ช่องทางรักกระตุกเกร็งและตอดรัดท่อนเอ็นของเขาแรงขึ้น ก่อนจะกระตุกเกร็งแรง ๆ สองสามครั้ง
“อื้อ!!”
“รอด้วยสิ จะเสร็จแล้ว อืมม.. ”
แก่นกายของเขากระตุกสามสี่ครั้งในโพรงร่องสวาท ก่อนที่มันจะสงบแน่นิ่ง ร่างบางที่อ่อนปวกเปียกของกอหญ้าบัดนี้พร้อมจะหลับได้ทุกเมื่อ เธอปรือตาขึ้นมามองราชันย์ที่ยังอยู่ในท่าเดิม ไม่แม้แต่จะถอดถอนแก่นกายนั้นออกจากโพรงสวาทเธอด้วยซ้ำ เขาเหลือบตามองเห็นหน้าของสกุณาที่กำลังปรือตามองเขาอย่างเซ็กซี่ ท่อนเอ็นที่น่าจะหลับแล้วก็กลับผงาดขึ้นมาอีกครั้งในโพรงช่อบุปผาของเธออีกครั้ง สกุณาที่สัมผัสได้ถึงความใหญ่โตในช่องทางรักของตัวเองนั้นทำให้ดวงตาเบิกโพลงทันที
ราชันย์ไม่รอช้าเพื่อดับกระหายกิเลสเขาขยับเล็กน้อยและยกสกุณาให้ปลิวหวือขึ้นมาทันที ก่อนที่เขาจะลุกขึ้นยืนบนพื้น แขนเรียวบางของเธอตวัดรัดรอบคอของเขา เรียวขาขาวเองก็ตวัดรอบเอวสอบอย่างอัตโนมัติ ราชันย์ขยับให้สะโพกของสกุณานั้นขยับขึ้นลงเนิบนาบแต่เน้น ๆ ก่อนจะเพิ่มความเร็วขึ้น ขาแกร่งของเขาเองก็ขยับเดินวนไปเรื่อย ๆ เอวสอบเด้งรับแรงส่งจากสะโพกงามงอนเป็นระยะยิ่งสร้างความเสียวซ่านให้กับเธอเป็นอย่างมาก
“เสียว.. คุณราชันย์ กอหญ้าเสียว.. อ๊ะ.. เบาค่ะ เบาหน่อย”
“เบาไม่ไหวแล้วกอหญ้า.. อืม.. .อร่อย อร่อยเหลือเกิน.. ตอดแน่นชะมัด”
