บทที่ 11 EPISODE 11

ราชันย์เร่งจังหวะขยับสะโพกเธอให้เร็วขึ้น เสียงครางด้วยความเสียวซ่านสุขสมของทั้งคู่ ดังกล้องอย่างลืมอายอยู่ในห้องนั้น ราชันย์เดินหยุดที่หน้าประตูห้องนอน เปิดประตูห้องแล้วขยับเดินมาหยุดที่ปลายเตียงขนาดคิงไซต์ที่เพิ่งลุกออกไปเมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้ว ราชันย์ยังคงส่งเอวสอบกระแทกกระทั้นช่อบุปผาช่องามนั้นอย่างไม่มีท่าทีจะลดละ

ก่อนที่จะค่อย ๆ ดันหน้าอกอวบอิ่มของเธอให้ผละออกไปเล็กน้อยและประกบเรียวปากร้อนของเขาเข้ากับยอดปทุมถันนั้น สกุณาที่โดนรุกทั้งข้างบนและข้างล่าง ความรู้สึกเสียวซ่านที่ได้สัมผัสทำให้เธอแอ่นหน้าอกหน้าใจให้ราชันย์โดยอัตโนมัติ ก่อนที่ร่างกายจะค่อย ๆ รู้สึกร้อนผ่านที่ช่องทางรักอีกครั้ง โพรงสวาทของเธอกระตุกเกร็งสองสามครั้งแรง ๆ

“อื้อ!”

เมื่อเธอเสร็จสมอารมณ์หมายแล้วสกุณาก็หมดสติ ศีรษะของเธอหล่นลงมาพาดไหล่กว้างของราชันย์โดยอัตโนมัติ ราชันย์ที่เห็นว่าสกุณาเสร็จสมอารมณ์หมายและดูท่าจะหมดสติไปแล้วนั้น ก็ขยับเอวสอบให้ซอยถี่ ๆ ก่อนที่ท่อนเอ็นอุ่นนั้นจะขยายตัวพองโตเพิ่มขึ้นอีกและกระตุกสองสามครั้งในถ้ำสวาทที่เจิ่งนองไปด้วยน้ำหวานของทั้งคู่

ราชันย์หยุดนิ่งเล็กน้อย และค่อย ๆ ย่อตัวเพื่อวางสกุณาลงที่เตียงขนาดคิงไซต์ โดยที่เขาเองยังไม่ได้ถอดถอนแท่งเอ็นอุ่นออกจากถ้ำ เขาเขี่ยปอยผมที่ปกใบหน้าของเธอออกเล็กน้อย ก่อนจะค่อย ๆ ถอดถอนแท่งเอ็นอุ่นที่บัดนี้มันได้นอนคอพับคออ่อนไปแล้ว แต่ถึงแม้ว่าแท่งเอ็นนั้นจะหลับแล้วแต่ก็ยังคงความมโหฬารเอาไว้อย่างชัดเจน มันค่อย ๆ ออกจากถ้ำบุปผาของเธอช้า ๆ ทันทีที่แท่งเอ็นออกจากถ้ำ น้ำสวาทที่ถูกขังอยู่ในถ้ำนั้นก็ทะลักออกมาทันที มันไหลเปอะเปื้อนไปบนที่นอน และเรียวขาด้านในของสกุณา

ราชันย์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงยืนมองด้วยสายตาว่างเปล่า ก่อนจะเอื้อมมือหยิบผ้าห่มผืนโตมาคลุมกันหนาวให้เธอ เขาขยับร่างกายก็บิดซ้ายขวาไล่ความขบเมื่อยสองสามครั้งก่อนจะเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวและเข้าห้องน้ำจัดการธุระส่วนตัวทันที เมื่อเขาออกมาจากห้องน้ำหลังจากที่ทำธุระส่วนตัวเสร็จก็ยังเห็นว่าสกุณานั้นยังนอนอยู่ที่ท่าเดิม

“สงสัยจะเพลียปล่อยให้นอนไปก่อนแล้วกัน”

ราชันย์แต่งตัวเสร็จเรียบร้อย ก็ลงจากคอนโดเพื่อไปบริษัทเพื่อจัดการธุระทันที

“ตกลงเรื่องนายพลคือยังไงไอ้ธัน”

ราชันย์ยิงคำถามทันทีที่ธันวาเปิดประตูห้องเข้ามา มือขวาคีบบุหรี่รสชาติโปรดแต่สายตาจับจ้องไปที่นอกหน้าต่างกระจกบานใหญ่ ที่เห็นทิวทัศน์ของเมืองอย่างสุดลูกหูลูกตา อัดควันเข้าปอดแรง ๆ ก่อนจะพ่นควันสีขาวพวยพุ่งออกจากปาก อย่างอารมณ์ดี

“มันส่งลูกสาวมาขัดดอกไว้ก่อน เมื่อเช้ามันติดต่อมาแล้ว ว่าขอเวลาสองอาทิตย์”

“สองอาทิตย์?”

“เออ เชื่อได้แค่ไหนไม่รู้.. ว่าแต่ลูกสาวนายพล ไม่น่าจะใช่สเปคมึง”

“ไม่ใช่”

“งั้นก็ดีเลย กูจะได้มั่นใจว่ามึงคงยังไม่ทำอะไรเขา หรือว่าเราจะให้เอาไปช่วยทำงานในกาสิโนดีวะ หุ่นแบบนั้นหน้าตาแบบนั้น กูว่าเรียกลูกค้าได้ดีเลย”

“แล้วแต่มึงเลย”

“เออ ๆ วันนี้มึงแปลก ๆ นะเนี่ย ทำไมวะเจอแมวข่วนหน้ามาหรอ”

ราชันย์ที่ได้ยินดังนั้นยกมือขึ้นมาลูบหน้าทันทีที่ธันวาพูดจบ ธันวาที่เห็นอาการแปลก ๆ ของเพื่อนก็อดหัวเราะไม่ได้ แปลก วันนี้ไอ้ราชันย์มันแปลกจริง ๆ

“เป็นเอามากนะมึงไอ้ราชันย์ กูแค่เปรียบเปรย ทำไมวะ หรือแม่มาหยาฝากรอยรักไว้ให้มึงอีก”

“มึงเลิกพูดเรื่องมาหยาเหอะ จะจัดการอะไรมึงก็ไปเถอะ เดี๋ยวคืนนี้กูว่าจะไปดูที่บ่อนสักหน่อย”

“เออครับ ๆ แล้ววันนี้จะให้กูไปหิ้วน้องเขาที่คอนโดมึงเลยมั้ย”

“เออ”

ราชันย์ที่ตอบส่ง ๆ ก็ต้องสะดุดคำพูดตัวเองเพราะนึกขึ้นได้ว่าสภาพของสกุณานั้น ถ้าธันวาเข้าไปห้องตอนนี้ไม่น่าจะใช่เรื่องที่ดี

“เดี๋ยวไอ้ธัน พอดีกูลืมว่าวันนี้กูจะออกไปทำธุระที่ไร่มังกร เดี๋ยวไม่มีคนอยู่บริษัท เรื่องลูกนายพล ไว้ พรุ่งนี้กูจะเอาไปส่งที่กาสิโนละกัน”