บทที่ 58 58

"พูดเหมือนอยากให้ฉันมีหัวใจเลยนะ" ดวงตาคมกริบเลื่อนลงต่ำ เพราะความอายที่ตัวเองเปลือยกายอยู่ ทำให้ฉันเลือกที่จะคว้าผ้าห่มผืนหนามาคลุมตัวเอาไว้

รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลา ก่อนที่เขาจะเลื่อนสายตามามองสบตากับฉันแบบเดิม

"เท่าไหร่ดีล่ะ ค่าเลี้ยงดูที่เธอว่า หนึ่งหมื่น หนึ่งแสน หรือว่าหนึ่งล้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ