บทที่ 59 59

เวลาทั้งวันของฉัน หมดไปกับการเปล่งโฉมแบบที่อีกฝ่ายต้องการ

"คุณ..." ฉันเรียกคนที่นั่งตวัดขายาวๆ ไขว้ห้างพิงแผ่นหลังแกร่งกับโซฟา ในมือถือโทรศัพท์ ใบหน้าหล่อเหลาเงยขึ้นเพียงนิด ดวงตาคมกริบผ่านกรอบแว่นตากันแดดสีชามองสบตากับฉันนิ่ง

"พอใจยัง?" ฉันเมินหน้าหนี เมื่อเขาเอาแต่มองโดยไม่พูดอะไร สุดท้ายคนที่เจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ