บทที่ 69 69

"แมท!" ฉันตะโกนเรียกชื่อคนตัวเล็กที่อยู่เบื้องหน้า สองขาตั้งท่าจะวิ่งเพราะความคิดถึงตลอดค่ำคืนและทั้งวันที่ผ่านมา แต่ทว่า...

"อย่าวิ่งดิแคท!" 

"คุณ ปล่อย..." ฉันหันมองคนข้างๆ ตาละห้อย บ้าไปแล้ว เขาเชื่อในแบบที่เขาคิด เขารับฟังคำพูดของลูกน้องของเขาแล้วเก็บเอามาคิดเป็นตุเป็นตะแม้ฉันจะปฏิเสธว่าฉันไม่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ