บทที่ 70 70

ฉันดันอกแกร่งออกห่าง เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าเล็กๆ ของแมทธิวกำลังวิ่งกลับมาที่ทางเรา เขาไม่ได้ปล่อยฉันให้เป็นอิสระ ยอมคลายอ้อมแขน แล้วโอบเอวฉันไว้หลวมๆ แทน

"ห้องเหมือนห้องที่แมทนอนกับน้าไมค์เลยครับ" ฉันยิ้มกว้าง ก่อนจะแกะมือหนา แล้วเดินเข้าไปหาแมทธิวแทน

"เมื่อวานน้าแคทตกใจมากเลย น้าแคทไม่รู้เลยนะ ว่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ