บทที่ 72 72

สัมผัสที่เหมือนจะอ่อนโยน ร้อนแรงขึ้นเมื่อฉันไม่ต่อต้าน เรียวลิ้นร้อนค่อยๆ สอดเข้ามาในโพรงปาก ตวัดควานหาความหวาน โดยที่ฉันเองก็ต่อต้านไม่ทัน

มือหนาที่ประคองใบหน้าของฉัน คือสิ่งที่ทำให้ฉันไม่สามารถที่จะหันหน้าหนีได้ ความใกล้ชิดที่ทำให้ได้กลิ่นแม้กระทั่งลมหายใจ ทำให้ฉันหลับตาพริ้ม ปล่อยเรียวลิ้นสาก ชั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ