บทที่ 125 ขำไม่ออก

“ให้ผมช่วยมั้ยมาเชรี” เสียงห้าวถามด้วยความขำมองร่างเพรียวที่ชายชุดเลิกขึ้นไปถึงหน้าขาแล้วชักขำไม่ออกเพราะความต้องการมันอัดแน่นคับกางเกง

“ฮื่อๆ.” ใบหน้าสวยหวานแดงซ่านพยักขึ้นลงทั้งที่ยังหลับตาแต่เหมือนบ้านมันจะหมุนเธอจึงหลับตานิ่งๆก็ถูกสามีจับพลิกซ้ายพลิกขวาแล้วชุดเดรสก็หลุดออกจากกายสาวเหลือแต่บราเซี...