บทที่ 126 คืนหวาม

“พะ แพมเสียว อ๊าา แบรดมัน มัน ซี้ดด อ่าส์..” เสียงหวานครางไม่เป็นภาษเมื่อบุบผาดอกงามกลืนกินเจ้าหนอนน้อยเข้าไปเกือบหมดตัวจนเธอขยับไม่ได้เพราะความใหญ่โตที่อัดแน่นเต็มร่องกลีบบุบผางาม มือบางขยุ้มกล้ามอกแน่นระบายความเสียวซ่านกระสัน

“โอ้วว์,มาเชรีท่านี้มันเข้าลึกดีมากนะครับทูนหัว ดูดผมจนจะขาดใจแล้ว อื...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ