บทที่ 140  คิดถึงเมีย

“ขอบคุณค่ะ.” เลอมานยกมือไหว้ขอบคุณ แม่เลี้ยงของสามี

แบรดมองร่างเพรียวของเมียรักที่ใส่ชุดเดรสผ้าซาตินปักลูกไม้เข้ารูปลำตัวช่วงบนและกระโปรงยาวเลยเข่ามาหนึ่งคืบทิ้งชายพริ้ว ปล่อยผมยาวนุ่มลื่นสยายเต็มแผ่นหลังก่อนจะถูกอ้อมแขนแข็งแรงคว้าตัวไปกอด

“คิดถึงจังเลยครับ จุ๊บๆ.”

“แบรดคะ..”

“เฮ้,แบรดเกรงใจกันหน่อย...