บทที่ 153 ลูกสาวคนโต

“แจ่ะๆ แจ่ะๆ แจ่ะๆๆ..”

“อื้ออ แบรด อืออ.” เลอมานมองสบตากับสามีในความมืดสลัวยังเห็นเปลวไฟลูกใหญ่ในดวงตาของเขาจนร่างกายเธอสั่นสะท้านทั้งที่กลางกายยังประสานกันอย่างดุเดือดขึ้นเรื่อยๆมือหนาละจากบั้นท้ายที่ขยับขึ้นลงเป็นจังหวะเร็วขึ้นจนลืมไปว่าเธอกับแบรดอยู่ตรงระเบียงจึงเร่งเร้าจังหวะอย่างเอาแต่ใจเพื่อไป...