บทที่ 161 รับมือไหว

ซานด้ายิ้ม คุณหนูของเธอติดเลอมานมากกว่ามาดามรียาอีก และเลอมานก็ดูแลเด็กน้อยดีมากและยังดีกับเธอเหมือนมาดามรีย่าที่ไม่ถือตัวจิกใช้และดูแลแองจี้ด้วยตัวเองตลอด

“พอม่ามี้พูดนี่เชื่อเลยนะคะน้องแองจี้ ซานด้าน้อยใจแล้วนะคะ” ซานด้าเรียกน้องแองจี้ตามเจ้านายสาวที่ไม่อยากให้เรียกคุณหนู

“ด้าๆหม่ำๆๆ.” แองจี้ก็หัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ