บทที่ 22 ชอบช้างหรือเจ้าของ

“ซนนะเรา อย่าดื้อกับลุงทุมสิที่รัก” เลอมานหยิบกล้วยมาป้อนช้างน้อยที่เดินวนเวียนรอบตัวเธอด้วยความดีใจที่เจ้านายมาหา นั่งลงก่อนเดี๋ยวให้กินนะ” เลอมานบอกพลายที่รักวัยสามปีที่หย่อนก้นลงพื้นปูนวางสองแล้วหมอบอย่างว่าง่ายเพราะลุงทุมฝึกมันมาตั้งแต่เด็กและเธอก็มีส่วนร่วมหากว่างเมื่อไหร่ก็จะมาขลุกกับมัน

“ดีมา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ