บทที่ 30 น้ำก้ยังหวาน

“แพมมี่ยิ้มสิครับอย่างแยกเขี้ยว พี่แบรดขยับเข้าไปชิดอีกนิดสิดีเลยยิ้มด้วย” ราอูลกำกับท่าให้พี่ชายกับเลอมานด้วยความสนุกจนพอใจก่อนจะพากันเดินเข้าประตูไปในยุค ร.ศ ๑๒๔ ที่มีนักท่องเที่ยวประปรายและเดินดูของกินก่อนจะเจอร้านขายน้ำที่ฝรั่งแปลกใจเพราะมีน้ำเก็กฮวยน้ำกระเจี๊ยบน้ำใบบัวบกที่ใส่ในแก้วดินเผาที่พัช...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ