บทที่ 57 เขาเป็นของฉัน

“ผลัวะะ.”

“โอ้ะะ!...” ใบหน้าหล่อหันไปตามแรงกำปั้นเล็กที่ทำเอากรามของเขาแทบแตกแล้วมองร่างเพรียวที่เข้าลิฟต์ไปอย่างรวดเร็ว

“ยี้ๆ ไอ้คนบ้า” ก่อนร่างเพรียวพุ่งเข้าลิฟต์ไปอย่างรวดเร็วด้วยความโกรธเคืองและเขินอายที่แบรดฉกจูบแรกของเธอไปอย่างหน้าด้านๆมันน่าจะแถมกำปั้นให้อีกข้างจริงๆ มือนุ่มยกขึ้นกุมหน้าอกเมื...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ