บทที่ 67 หว่านพืชก็หวังผล

“จุ๊ๆ.. อย่าห้ามผม..” แบรดก้มมองใบหน้าหวานที่เงยหน้ามองเขาจนทนไม่ไหวก้มลงจูบริมฝีปากเร็วๆแล้วเดินต่ออย่างหน้าตาเฉยจนฐิติที่เดินตามหลังถึงกับตาโตยกมือขึ้นปิดปากก่อนจะกรี๊ดออกมาเมื่อเห็นเพื่อนถูกจูบคาตา

เลอมานหน้าแดงก่ำไม่กล้าหันกลับไปมองด้านหลังและเชื่อเถอะอีกเดี๋ยวเพื่อนๆของเธอทุกคนจะต้องรู้เรื่องนี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ