บทที่ 2 ผู้หญิงแปลกหน้า

“ช่วย...ช่วยฉันด้วยค่ะ”

มันคือเสียงอันสั่นเทาของผู้หญิง เมื่อเพ่งมองฝ่าความสลัวไป เขาก็พบว่าต้นเสียงนั้นมาจากร่างของคนที่นั่งคดคู้อยู่ข้างรถของเขานั่นเอง

ครูโซ่ขยับกายเข้าไปใกล้เพื่อมองเธอให้ชัดเจนขึ้น แล้วเขาก็พบว่าเนื้อตัวของเธอสั่นเทาอย่างน่าวิตก จนอดไม่ได้ที่จะรีบปราดเข้าไปนั่งยองๆ เคียงข้าง เพื่อถามไถ่ด้วยความห่วงใย

“คุณครับ เป็นอะไรหรือเปล่า” เขาร้องถามด้วยน้ำเสียงสุภาพ แวบแรกเขาคิดว่าเธอกำลังเสียขวัญและหวาดกลัวอะไรบางอย่าง บางทีเธออาจจะถูกคุกคามหรือถูกทำร้ายมา ซึ่งในสังคมปัจจุบันภัยอันตรายแบบนี้มีให้เห็นอยู่บ่อยครั้ง

คนที่ถูกเรียกค่อยๆ เงยหน้าขึ้น และนั่นก็ทำให้ครูโซ่ได้เห็นใบหน้าของเธออย่างชัดเจน ทันใดนั้น หัวใจของชายหนุ่มก็กระตุกวูบยามได้สบเข้ากับดวงตากลมโตสั่นระริกที่รื้นไปด้วยหยาดน้ำตา ก้อนเนื้อในอกซ้ายเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ และเขาเองก็ไม่อาจละสายตาจากดวงหน้าที่เต็มไปด้วยความตื่นตระหนกของเธอได้เลย

เธอสวย... นั่นคือสิ่งแรกที่เขารับรู้ ดวงหน้ารูปไข่มีเพียงเครื่องสำอางบางเบาแตะแต้ม คิ้วเรียวโก่งทาบอยู่เหนือดวงตาที่สุกสกาวประดุจดวงดาว จมูกโด่งรั้นปลายเชิดขึ้นเล็กน้อยรับกับริมฝีปากอิ่มสีเชอร์รี โดยรวมแล้วเขารู้สึกว่าเธอเหมือนตุ๊กตาในตู้โชว์ตามห้างสรรพสินค้าชื่อดัง ที่ดูบอบบางและน่าทะนุถนอมเหลือเกิน

“ช่วย...ช่วยฉันด้วยค่ะ มีคนกำลังตามล่าฉันอยู่”

เสียงของเธอดึงรั้งสติเขากลับมาสู่ปัจจุบัน และนั่นเองที่ทำให้เขาสังเกตเห็นว่าเธอมีอาการคล้ายคนป่วย เสียงที่เปล่งออกมานั้นปนไปด้วยอาการหอบสะท้าน ร่างกายสั่นเทา แสงไฟจากริมทางสาดกระทบให้เห็นหยาดเหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดพราย...ทั้งที่อากาศยามดึกค่อนข้างหนาวเย็น

“ใครกำลังตามล่าคุณ” เขาถามออกไปด้วยความอยากรู้ เพราะมันยากจะเชื่อเหลือเกิน ในเมื่อที่นี่เป็นเมืองใหญ่ ไม่น่าจะมีใครกล้าก่อเหตุอุกอาจอย่างที่เธอว่าในสถานที่ที่มีคนพลุกพล่านเช่นนี้

"คนเลว...ฮือ" เธอบอกสั้นๆ พร้อมกับอาการสั่นสะท้าน ท่าทางของเธอทำให้เขารู้สึกเป็นห่วงจนต้องเอ่ยถาม

"คุณโอเคหรือเปล่า"

“ไม่...” เธอตอบด้วยน้ำเสียงกระท่อนกระแท่น "ฉันรู้สึกไม่ค่อยดี บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าเป็นอะไร แต่ตอนนี้ฉันจำเป็นต้องไปจากที่นี่ ไปให้พ้นจากพวกมัน"

พวกมันคือพวกไหน! ครูโซ่หันไปมองรอบๆ เพื่อหากลุ่มคนที่หญิงสาวกล่าวถึง แต่ยังไม่ทันตั้งตัว ร่างบอบบางของหญิงสาวแปลกหน้าก็โผเข้ามากอดเขาเอาไว้ พร้อมกับซุกใบหน้าลงกับแผงอกของเขา

ความตกใจทำให้ครูโซ่พยายามจะดันตัวเธอออกห่าง แต่เธอกลับยิ่งเกาะเขาไว้แน่น พร้อมกับกระซิบด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า

“พวกมันกำลังเดินมาใกล้เรา...กรุณาช่วยบังฉันไว้หน่อย อย่าให้พวกมันเห็นฉันนะคะ”

สิ้นประโยคของเธอ เสียงฝีเท้าหลายคู่ก็ดังฝ่าความเงียบเข้ามาในโสตประสาท ครูโซ่เพ่งมองฝ่าความมืดไปเบื้องหน้า แล้วเขาก็พบกับกลุ่มชายฉกรรจ์ที่ท่าทางไม่น่าไว้วางใจสักนิด พวกมันกำลังก้มๆ เงยๆ บริเวณลานจอดรถเหมือนกำลังมองหาอะไรบางอย่าง สัญชาตญาณความเป็นสุภาพบุรุษสั่งให้เขากอดกระชับร่างบางตอบเพื่อปกป้องเธอโดยอัตโนมัติ

แล้วเขาก็ได้รับคำยืนยันว่าสิ่งที่เธอพูดกับเขาทั้งหมดคือเรื่องจริง เมื่อหนึ่งในนั้นสบถขึ้นด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียม

“หามันให้เจอ! ผู้หญิงตัวเล็กๆ คนเดียวจะหนีไปไหนได้ คอยดูนะ จับกลับมาได้กูจะจัดการให้หนัก ไม่ทันไรก็ก่อเรื่องให้กูเสียแล้ว ไป! แยกย้ายกันตามหา”

สิ้นคำสั่ง เสียงฝีเท้าเหล่านั้นก็กระจายกันออกไปคนละทิศละทาง ครูโซ่อดไม่ได้ที่จะก้มมองคนในอ้อมกอด เขารู้สึกเวทนาสงสารเธออย่างบอกไม่ถูก เพราะดูปราดเดียวก็รู้แล้วว่าคนกลุ่มนั้นไม่ใช่คนดีอย่างแน่นอน

ร่างในอ้อมแขนสั่นสะท้านมากขึ้น เขาตีความได้ว่าเธอกำลังหวาดกลัว...ก็แน่ละ เป็นใคร ใครก็ต้องกลัว จึงกอดกระชับเธอแน่นขึ้นเพื่อบอกเป็นนัยว่าจะไม่ยอมให้ใครทำอันตรายเธอเด็ดขาด

“ช่วยฉันด้วยนะคะ ช่วยพาฉันออกไปจากที่นี่ที” เธอกล่าวอ้อนวอน น้ำเสียงอันน่าเวทนานั้นทำเอาใจเขาไหววูบอย่างบอกไม่ถูก

ครูโซ่หันไปมองกลุ่มคนที่กำลังกราดไฟฉายตามหาเธออีกครั้ง พวกนี้ดูแวบเดียวก็รู้ว่าน่าจะเป็นลูกน้องของผู้ทรงอิทธิพลและไม่ใช่คนดี รังสีความเป็นอันธพาลแผ่กระจายอยู่รอบตัว หากเขานิ่งดูดาย เห็นทีนางฟ้าคนนี้คงได้ตกนรกทั้งเป็นอย่างแน่นอน

“โอเค ผมจะพาคุณออกไปจากที่นี่ เดี๋ยวคุณเข้าไปในรถผมนะ แล้วหมอบลงกับพื้น ผมจะรีบขับออกไป” เขาบอกแผนการเพื่อให้เธอทำตาม แม้จะไม่รู้ต้นสายปลายเหตุว่าทำไมพวกมันถึงได้ตามล่าเธอ แต่เขาก็คิดว่าไม่ควรปล่อยให้เธอต้องเผชิญกับความเลวร้ายเหล่านั้น เธอควรมีโอกาสที่จะหนี

“ขอบ...ขอบคุณมากนะคะ”

เมื่อเธอตกลง ครูโซ่ก็กดรีโมตเปิดประตูรถ ดันร่างของเธอเข้าไปแล้วปิดประตู โชคดีที่รถของเขาติดฟิล์มสีทึบ ดังนั้นในเวลากลางคืนอย่างนี้ เมื่อเธอเข้าไปซ่อนตัวในรถแล้ว คนกลุ่มนั้นจะไม่มีทางมองเห็นเธอได้อย่างแน่นอน

ชายหนุ่มรีบก้าวไปขึ้นรถฝั่งคนขับ จากนั้นก็สตาร์ตเครื่องและขับออกไปอย่างรวดเร็ว เพราะแม้จะมั่นใจว่าพวกมันไม่เห็นในตอนนี้ แต่ก็ไม่มีใครการันตีได้ว่าบริเวณนี้จะไม่มีกล้องวงจรปิด ซึ่งหากมีใครเอาไปกระซิบว่าผู้หญิงแปลกหน้าคนนี้หลบหนีไปกับเขา เรื่องมันคงไม่จบง่ายๆ อย่างแน่นอน และตอนนี้เขาก็ยังไม่พร้อมจะมีเรื่องกับใคร