บทที่ 33 พายุสวาท

หลังจากที่ได้แตะขอบสวรรค์ไปก่อนแล้ว เกลียวไหมก็ทิ้งศีรษะลงซบกับอกกว้างเพื่อใช้เป็นที่พักพิง เรียวขาทั้งสองข้างของเธออ่อนเปลี้ยไปหมดหลังจากที่ถูกพายุแห่งความพิศวาสโหมกระหน่ำเข้าใส่ ดวงตากลมโตหลับพริ้มลงด้วยความเหนื่อยอ่อน หากเป็นไปได้เธออยากจะหลับใหลลงตรงนี้เสียให้รู้แล้วรู้รอด

แต่แล้วสติสัมปชัญญะที่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ