บทที่ 42 ไม่นิ่งดูดาย

ระหว่างที่กำลังคิดอะไรเพลินๆ สายตาของเกรียวไหมก็เหลือบไปเห็นช่อดอกไม้สดหลายช่อที่ยังคงวางเรียงรายอยู่ในตู้แช่กระจกใส คาดว่าน่าจะเป็นสินค้าที่เหลือตกค้างจากการขายในวันนี้

“ดอกไม้พวกนั้น... ถ้าเราขายไม่หมดจะต้องทำยังไงกับมันหรือคะ”

พนักงานสาวหันไปมองตามสายตา ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงเสียดาย “ก็คงต้องเคลีย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ