บทที่ 46 แขกไม่ได้รับเชิญ

“ผมล้างจานเสร็จเรียบร้อยแล้ว... ผมว่าเราขึ้นไปพักผ่อนกันดีกว่า”

“ค่ะ” เกลียวไหมรับคำอย่างว่าง่าย ร่างบางขยับลุกจากเก้าอี้ ทว่ายังไม่ทันจะได้ก้าวพ้นประตูห้องครัวก็ถูกมือหนารั้งเอาไว้เสียก่อน

“เดี๋ยวก่อน คุณลืมอะไรบางอย่างไปหรือเปล่า”

“ลืมอะไรหรือคะ” คิ้วเรียวโก่งดุจคันศรเลิกขึ้นเล็กน้อยด้วยความฉงน เท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ