บทที่ 67 อย่ามาเล่นในถิ่นเสือ

แกมแก้วนั่งหน้างอ มองผีเสื้อราตรีสาวที่กำลังดีดดิ้นอย่างเมามันอยู่กลางฟลอร์เต้นรำด้วยความหมั่นไส้ ทั้งที่ช่วงนี้เธอพยายามหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้าเพราะไม่ถูกชะตากับอีกฝ่ายอย่างแรง ตั้งแต่ตอนเจอกันครั้งแรก แค่มองปราดเดียวแกมแก้วก็สรุปได้ทันทีว่าสนิตาไม่ใช่ผู้หญิงดี ไม่ว่าจะเป็นวาจา กิริยา หรือมารยาท ล้ว...