บทที่ 8 บทเรียนรัก

เธอมองเขาด้วยแววตาไร้เดียงสา ขบริมฝีปากแน่นเพื่อกลั้นเสียงสะอื้นอย่างน่าสงสาร ส่วนชายหนุ่มเองก็รู้สึกทรมานใจไม่แพ้กัน เพราะตอนนี้แรงอารมณ์ที่พุ่งทะยานกำลังทำให้เขาแทบหายใจไม่ออก ใจจริงอยากจะขยับเคลื่อนไหวใจจะขาด แต่ก็กลัวเหลือเกินว่าจะทำให้ร่างบางต้องเจ็บช้ำไปมากกว่าเดิม จนกระทั่งหญิงสาวเป็นฝ่ายเริ่มต้นขึ้นก่อน สะโพกผายขยับบดเบียดเข้าหาตามสัญชาตญาณความต้องการของตัวเองอีกครั้ง

และคราวนี้ก็ถึงทีของเขาเสียที ชายหนุ่มต้องการสัมผัสเธอให้ดื่มด่ำและล้ำลึกที่สุดเท่าที่จะทำได้ จึงจับเรียวขาสวยขึ้นพาดบ่าสอบ แล้วค่อยๆ ถอนรั้งความแข็งแกร่งออกมาอย่างเชื่องช้า ก่อนจะหยัดกายผลักดันเข้าไปใหม่จนสุดทาง

ฝ่ามือหนาเคล้นคลึงความอวบอิ่มนุ่มหยุ่นอย่างหลงใหล ในขณะเดียวกันก็ขยับตัวตนที่เหยียดขยายสอดประสานเข้าออกเป็นจังหวะเนิบนาบ ก่อนจะค่อยๆ เพิ่มความหนักหน่วงและลึกซึ้งมากยิ่งขึ้น

"อา...อื้อ...อา..."

เสียงครางหวานหูดังแข่งกับเสียงเครื่องปรับอากาศภายในห้อง ดวงหน้าหวานแหงนเงยส่ายสะบัดไปตามจังหวะรักที่โจนทะยาน ครูโซ่ตัดสินใจเร่งจังหวะให้เร็วและแรงขึ้น เมื่อสัมผัสได้ว่าเธอพร้อมจะเปิดรับเขาได้อย่างเต็มที่แล้ว

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องสอดประสานไปกับเสียงครางกระเส่า ความเร่าร้อนของบทรักทำเอาอุณหภูมิภายในห้องที่เย็นเฉียบพลันร้อนระอุขึ้นมาในพริบตา แต่ทั้งสองกลับไม่มีใครสนใจสิ่งรอบข้าง ต่างฝ่ายต่างมุ่งมั่นที่จะไขว่คว้าดวงดาวเบื้องหน้ามาเชยชม

ความวาบหวามซาบซ่านก่อเกิดทะลักทลาย ณ จุดเชื่อมประสาน การตอดรัดอย่างรุนแรงของเธอกำลังทำให้เขาแทบจะระเบิดตัวเองก่อนเวลาอันควร ชายหนุ่มจึงจำเป็นต้องรีบขยับถอนตัวตนออกมา เพื่อสกัดกั้นอารมณ์ไม่ให้ตัวเองต้องพ่ายแพ้กลางคัน

ทว่าการกระทำนั้นกลับทำให้เกลียวไหมรู้สึกอ้างว้างราวกับถูกทิ้งให้ลอยค้างอยู่กลางอากาศ ร่างบางจึงหยัดสะโพกสวนขึ้นมาอย่างขัดใจ ชายหนุ่มจึงต้องใช้มือหนากดตรึงสะโพกมนเอาไว้มั่น แล้วเปลี่ยนมาเป็นฝ่ายขยับถาโถมเข้าหาเธออย่างหนักหน่วงและล้ำลึกแทน

"อื้อ...อื้อ..."

อุณหภูมิภายในห้องเพิ่มสูงขึ้นจนแทบจะหลอมละลายทั้งสองร่างให้กลายเป็นหนึ่งเดียว ครูโซ่พยายามใช้ความอดทนอย่างหนักเพื่อทะนุถนอมเธอ ทว่าฤทธิ์ยาที่หญิงสาวได้รับกลับปลุกปั่นให้เธอเร่าร้อนจนเกินต้านทาน ในที่สุดเขาก็ไม่อาจยั้งใจ โถมกายเข้าใส่ไม่ต่างจากพายุที่โหมกระหน่ำ

เขาเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นเรื่อยๆ ส่วนคนใต้ร่างก็ตอบรับทุกสัมผัสได้เป็นอย่างดี หญิงสาวหลับตาพริ้ม ปล่อยเสียงครางหวานหูให้หลุดลอดออกมา ยิ่งเขามอบตัวตนให้เธอมากเท่าไร เธอก็ยิ่งแสดงออกถึงความสุขสมมากเท่านั้น

“มองผม” ครูโซ่เอ่ยคำสั่งด้วยน้ำเสียงพร่าสั่น เขาอยากให้เธอจดจำใบหน้าของเขาเอาไว้ให้แม่นยำ จำเอาไว้ว่าเธอกับเขาเคยมีความสุขร่วมกันในค่ำคืนนี้

คนที่กำลังตกอยู่ในห้วงอารมณ์หวามซ่านปรือตาขึ้นมามองเขาตามคำสั่ง และเธอก็พบว่าตัวเองกำลังตกอยู่ในมนต์สะกดของดวงตาคมกริบสีน้ำตาลคู่นั้นเข้าเสียแล้ว เกลียวไหมรับรู้มาตลอดว่าชายแปลกหน้าที่เข้ามาช่วยเหลือตนนั้นเป็นคนหน้าตาดี แต่ยามที่ได้จ้องมองกันในระยะประชิดเช่นนี้ มันยิ่งทำให้เธอเห็นโครงหน้าหล่อเหลาของเขาได้ชัดเจนขึ้น หญิงสาวใจสั่นสะท้าน ไม่อาจควบคุมสองมือของตัวเองไม่ให้เลื่อนขึ้นไปโอบกอดและลูบไล้เนื้อตัวของเขาได้ อีกทั้งความอยากรู้อยากเห็นยังสั่งให้เธอทำความรู้จักร่างกายกำยำนี้ให้มากขึ้น อยากรู้เหลือเกินว่าสรีระของบุรุษเพศนั้นแตกต่างจากผู้หญิงบอบบางอย่างเธอเช่นไร

ความวาบหวามก่อตัวขึ้นเรื่อยๆ ราวกับมวลน้ำมหาศาลที่ไหลบ่าเข้าปะทะบานประตูเขื่อน แม้มันจะยังมีความเจ็บแปลบแฝงอยู่ แต่ก็แปลกที่เธอกลับรู้สึกดีอย่างประหลาด อาจจะเป็นเพราะยานรกนั่นที่ทำให้เธอมีความต้องการพุ่งสูง แต่ลึกๆ แล้ว เธอก็อยากตอบแทนและแบ่งปันความสุขนี้ให้กับเขาเช่นกัน

หญิงสาวจึงหยัดกายตอบรับในทุกจังหวะรัก คลื่นแห่งความสุขแผ่ซ่านกระจายไปทั่วสรรพางค์กาย เธอรู้สึกเบาหวิวราวกับถูกเหวี่ยงขึ้นสู่ท้องฟ้ากว้าง ก่อนจะร่อนถลาลงมาแตะพื้นดินด้านล่าง ร่างบางกระตุกเกร็งเมื่อเดินทางทะยานไปถึงจุดสุขสม พร้อมกับเสียงครางยาวที่หลุดสะอื้นออกมา

ทว่า... ชายหนุ่มที่อยู่เหนือร่างยังคงไปไม่ถึงจุดหมายปลายทาง

ร่างกายของเขายังคงฝากฝังและสอดประสานแนบแน่นอยู่ภายใน ก่อเกิดเป็นความหวามไหวระลอกแล้วระลอกเล่าที่ซัดสาดเข้าสู่ก้นบึ้งของหัวใจ ชายหนุ่มขยับสะโพกสานต่อจังหวะรักอีกครั้ง ความหนักหน่วงและเร่าร้อนทวีคูณขึ้นตามแรงอารมณ์ที่พุ่งทะยาน จนเกลียวไหมต้องแหงนหน้าขึ้นระบายความซาบซ่าน

"อา... อื้อ... ลึกเหลือเกิน..."

เสียงหวานครวญครางไม่ได้ศัพท์ยามถูกพายุพิศวาสโหมกระหน่ำเข้าใส่ครั้งแล้วครั้งเล่า หญิงสาวหลับตาพริ้ม หอบหายใจสะท้าน ดูเหมือนว่าค่ำคืนนี้ระหว่างเธอกับเขาจะยาวนานกว่าที่คิดเอาไว้มาก เพราะไม่ใช่เพียงแค่เขาที่คอยเรียกร้องและตักตวงความสุข ร่างกายของเธอเองก็ปรารถนาเขาอย่างบ้าคลั่งไม่ต่างกัน

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องผสานกับเสียงหอบพร่าของบุรุษเพศ ชายหนุ่มโถมทับและปรนเปรอเธออย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

"อ๊า... คุณ..." เล็บหยักจิกลงบนลาดไหล่กว้างเพื่อระบายความเสียวสะท้านที่อัดแน่นจนแทบปริล้น

บทเรียนรักรอบที่สอง สาม สี่... และอีกหลายต่อหลายครั้งจนเกลียวไหมไม่อาจนับถ้วน ดำเนินต่อไปอย่างเร่าร้อนดุจไฟป่าที่ปราศจากการควบคุม มันเป็นค่ำคืนที่ยาวนานและสูบพลังงานที่สุดในชีวิตลูกผู้หญิง ทว่าเธอกลับรู้สึกสุขล้ำลึกอยู่ภายในแม้จะมีความปวดร้าวแทรกซึมตามร่างกาย ร่างบอบบางถวิลหาเพียงรสสัมผัสอันหลอมละลายจากเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า

จวบจนกระทั่งสติสัมปชัญญะค่อยๆ ดับวูบลงด้วยความอ่อนเพลีย... ทว่าแม้แต่ในห้วงนิทราอันแสนหวาน เธอก็ยังคงสัมผัสได้ถึงอ้อมกอดแกร่งและไออุ่นของชายหนุ่ม ที่คอยขยับขับเคลื่อนและเติมเต็มความสุขอยู่เหนือเรือนร่าง ไม่ยอมห่างไปไหนตราบจนรุ่งสาง