บทที่ 45 ทวงคืน

เขาหัวเราะ ก่อนจะนั่งข้างเธอแบบเดิม แต่มือยังจับไว้ไม่ปล่อย ช่อชนิดาก็ไม่ว่าอะไร เธอนั่งอมยิ้ม เอนซบไหล่ของเขา มองบรรยากาศยามเย็นด้วยกัน แม้จะไม่ค่อยพูดคุยกันนัก แต่ก็มีความสุขนัก ที่ได้นั่งใกล้ๆ กัน จับมือกันไว้แบบนี้

“ไม่รู้ว่ายัยเบบี้จะเป็นยังไงบ้างนะคะ”

เธอเอ่ยขึ้นมา เมื่อเงียบกันไปสักพักหนึ่ง ร...