บทที่ 68 อ้อมแขนอสูร

ยอดชีวาถึงกับหอบแฮก ดูเอาเถอะเขาก็ปล่อยให้เธอทำร้ายสารพัด ดีที่ว่าแจกันมันพลาดหน้าเขาไปนิดเดียว กรอบรูปนั่นด้วย ก่อนที่หยิบเธอไม่ได้ดูว่าเป็นรูปใคร จนเมื่อเขากระโจนรับไว้ก่อนที่มันจะหล่นพื้น ถึงได้รู้ว่าเป็นรูปตัวเอง สารพัดข้าวของที่โยนใส่เขา เขาหลบทันบ้างไม่ทันบ้าง แถมยังยิ้มได้ในเมื่อตรงบริเวณขมับ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ