บทที่ 31 ทบต้นทบดอก NC

“พี่คิดถึงเธอ... ริสา” เขาพึมพำเสียงแหบพร่าชิดซอกคอขาวนวล กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากกายสาวปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบในตัวเขาให้ตื่นตัว มือหนาลูบไล้ไปตามส่วนโค้งเว้าของร่างกายเธอด้วยความหลงใหล จนมาริสารู้สึกเหมือนกำลังจะหลอมละลายไปกับสัมผัสอันเร่าร้อนนั้น

“อย่านะ... อ๊ะ!” หญิงสาวร้องห้ามเสียงแผ่วเมื่อรู้สึกตัวอีก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ