บทที่ 48 สิ้นค้าเกรดพรีเมียม

“ว่าไงไอ้แทน! แกไปมุดหัวอยู่ที่ไหน แล้วปิดเครื่องหนีฉันทำไมวะ!” ตุลธรกรอกน้ำเสียงทุ้มต่ำลอดไรฟัน นัยน์ตาคมกริบตวัดมองร่างบางข้างกายที่นั่งตัวสั่นสะท้อน ราวกับจะเกลื่อนกลืนกินเธอลงท้องทั้งตัว

“ใจเย็นก่อนสิวะไอ้ตุล... ฟังฉันก่อน” เสียงปลายสายดูลุกลี้ลุกลนและสับสนอย่างเห็นได้ชัด “แกฟังฉันให้ดีนะเพื่อน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ