บทที่ 44 ตอนที่ 44

“เดี๋ยว!”

พรานขะยียกมือ ย่อเข่าลงช้าๆ หรี่ตา ก้มต่ำ แนบใบหน้าจนได้ระนาบกับพื้นที่เต็มไปด้วยหินเคลือบสีเขียวของตะไคร่ สำรวจร่องรอยอันน่าสงสัย

“มีคนผ่านหน้าเราไปเพียงไม่กี่นาที”

มือกร้านหยิบก้อนหินขึ้นมาจากพื้น สำรวจรอยหินพลิกและคราบตะไคร่ที่ถูกรองเท้าของใครบางคนเหยียบย่ำ ล้วนอยู่ในสายตาของพราน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ