บทที่ 5 ตอนที่ 5
เพียะ...
เจมส์เอามือฟาดก้นหล่อนจนแดง ตบขาทั้งสองข้างให้แยกขาออกจากกัน จากนั้นก็กดแผ่นหลังราบลงกับที่นอน สองเต้าอวบใหญ่เบียดนาบลงกับฟูก เต้านมคัพดับเบิ้ลดีใหญ่มากจนปลิ้นล้นออกจากข้างลำตัว มือใหญ่ของเจมส์สอดเต้าใต้เอวหล่อน รั้งสะโพกให้โด่งจนได้ระดับที่จะสอดใส่ จ่อส่วนปลายเข้ากับกุหลาบงาม ทว่าในจังหวะที่เขาดันเข้าใส่ ความฝืดคับและแรงเสียดสีก็ทำให้เจมส์กลั้นไม่ไหว เขาหลั่งออกมาเสียก่อนที่จะให้ความสุขหล่อนอย่างที่แพรนวลกำลังพริ้มตาคาดหวังและรอคอย
“อูย... ผมแตกแล้ว... ”
ไม่บอกหล่อนก็รู้ เจมส์ถอนใจแรง ขยับออกมาทิ้งกายนอนหงายหมดสภาพข้างๆ แพรนวลที่ยังคว่ำหน้ากระดกก้นรอเก้อ... หวังว่าจะโดนจัดหนักจัดเต็ม... แต่เจมส์ก็ล่มปากอ่าวไปก่อน
“ขอโทษนะครับ... รอให้แข็งเดี๋ยวผมทำให้อีกที”
เจมส์รู้สึกผิด
“พอแล้วค่ะ... แค่นี้นวลก็มีความสุขแล้ว”
หล่อนแกล้งว่า ด้วยไม่อยากให้เจมส์สูญเสียความมั่นใจ ครั้งนี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่หล่อนอารมณ์ค้าง… เจมส์เป็นแบบนี้มาหลายครั้งจนหล่อนเริ่มชินชากับปัญหาของเขา
ในเวลาต่อมา
เสียงกรนสนั่น บอกให้รู้ว่าร่างสูงโปร่งที่นอนเหยียดยาวอยู่บนเตียงนั้นหลับไปแล้ว แต่คนที่ยังหลับไม่ลงก็คือแพรนวล หล่อนก้าวลงมาจากเตียง แอบเข้ามาขังตัวเองอยู่ในห้องน้ำ เพราะรู้ว่าจะต้องจัดการกับความรู้สึกที่เรียกว่า ‘อารมณ์ค้าง’ นั้นได้อย่างไร หล่อนรู้ว่าจะหลับไม่ได้... ถ้าไม่รีบจัดการกับอารมณ์คั่งค้างให้ลุล่วงลงไปเสียก่อน
ในห้องน้ำ
แพรนวลปลดเปลื้องชุดนอนบางๆ ออกจากเรือนร่างจนเนื้อตัวเปลือยเปล่าล่อนจ้อน มือเรียวโอบกอดลูบไล้เรือนร่างของตัวเองที่กำลังตกอยู่ในอาการสะบัดร้อนสะบัดหนาวคล้ายจะเป็นไข้ หากลึกลงไปในใจ… แพรนวลเท่านั้นที่รู้ดีว่าอะไรเป็นสาเหตุ
หล่อนเปิดฝักบัว ปล่อยให้สายน้ำราดรดทรวงอกขาวผ่อง หลุบตาลงมองปลายถันสีเนื้อ ชี้งอนเป็นตุ่มไตแข็งตั้งในทันทีที่สัมผัสเข้ากับความเยียบเย็นของสายน้ำ
“อ่า... ”
เสียงครางแผ่วพร่า แข่งกับเสียงน้ำจากฝักบัวที่ตกกระทบพื้น หล่อนแอบจินตนาการว่าหัวนมกำลังโดนดูดด้วยริมฝีปากของผู้ชายในสเปค ลิ้นร้อนของผู้ชายในแบบที่หล่อนไฝ่หา... กำลังลากผ่านร่องอก บีบบี้ดูดดุนยอดปทุมตูมตั้งของหล่อนด้วยความโหยหา มือที่สั่นน้อยๆ ลูบไล้ต่ำลงมาที่ท้อง ยอบกายลงนั่งยองๆ แล้วเสียบลำนิ้วเข้าใส่รอยแยกกึ่งกลางกายของตัวเอง
“อ๊อย... ”
แพรนวลสะดุ้งคราง นิ้วเสียบรัวเป็นจังหวะ หล่อนรู้ว่ามันไม่อาจทดแทนแก่นกายของบุรุษเพศที่เป็นเหตุทำให้นอนไม่หลับ... แต่ก็พอช่วยแก้ขัดไปพลาง
ไม่นาน... ใบหน้าของแพรนวลก็บิดเบ้ ส่ายสะโพก โยก ร่อน บดกลีบขมิบกลืนลำนิ้วน้อยๆ ของตัวเองที่กระแทกรัวเข้าใส่ร่องสวาทอย่างไม่ปราณี
“อร๊าย... ”
เสียงครางเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากเม้มแน่น ทรวงอกแอ่นหยัด หัวนมแข็งตั้งเป็นตุ่มไตด้วยความดื่มด่ำในอารมณ์ ก่อนที่เข่าสองข้างจะทรุดฮวบลงกับพื้น
“ฮึ่ก... อูย”
พยายามสะกดกลั้นเสียงครางด้วยการกัดฟันแน่น พรูลมหายใจออกมาช้าๆ ในสมองรับรู้ว่าความเสียวซ่านทรมานกำลังพลุ่งพล่านซ่านลึกเข้ามาในช่องท้องแขม่วเกร็งของหล่อน
อีกสัปดาห์ต่อมา
ที่ไร่องุ่น เจมส์ตัดสินใจพาแพรนวลมาอยู่ที่บ้านของตนในจังหวัดเชียงราย ภายหลังจากตัดสินใจลาออกจากงานประจำในกรุงเทพฯ ที่ทำมานานกว่าห้าปี
อันที่จริงเจมส์ไม่จำเป็นต้องออกจากไร่เพื่อมาหางานทำเลี้ยงชีพ เพราะว่า ‘คมน์’ ซึ่งเป็นพ่อเลี้ยงของเขานั้นร่ำรวยเข้าขั้นเศรษฐี มีไร่องุ่นกว้างขวางและคนงานไนไร่หลายสิบชีวิต
เจมส์ขับรถกระบะเข้ามาจอดในโรงจอดรถของบ้านไม้สักหลังใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางไร่องุ่นเนื้อที่หลายร้อยไร่
เจมส์ก้าวลงจากรถ ตะโกนทักทายผู้เป็นบิดาที่กำลังก้าวยาวๆ พาร่างผึ่งผายออกมาสู่ประกายแสงแดดของยามบ่าย
“พ่อคมน์”
เจมส์จ้องมองร่างสูงใหญ่กำยำ
“เฮ้ย... หวัดดีไอ้ลูกชาย”
สองหนุ่มต่างวัยตรงเข้ากอดกันแน่น ทว่าตอนนั้นสายตาของคมน์กลับจ้องมองเรือนร่างเอิบอิ่มของผู้หญิงที่ก้าวตามชายหนุ่มลงมาจากรถอย่างให้ความสนใจ
“ใคร... ”
คมน์กระถามซิบเบาๆ สายตายังไม่ละจากเรือนร่างระหงสะดุดตาของหญิงสาวที่กำลังก้าวเข้ามาใกล้
“นี่นวลเมียผมครับ”
เจมส์แนะนำหญิงสาวที่ตัดสินใจมาอยู่กับเขาในฐานะสามีภรราย หลังจากสวมแหวนแต่งงานแล้วสัญญาว่าจะใช้ชีวิตผัวเมียร่วมกัน
“สวัสดีค่ะคุณคมน์”
นวลยกมือไหว้ สายตาตะลึงปะทะเข้ากับชายวัยกลางคนรูปร่างสูงใหญ่กำยำ
แวบแรกที่เห็น... ใบหน้าหล่อเหลาคมคร้ามเหมือนพระเอกหนังคาวบอยทำเอาแพรนวลใจเต้น สิ่งที่สะดุดตาของหล่อนนอกจากความสูงใหญ่ก็คือแผงหนวดดกหนาเหนือริมฝีปาก คมน์ไม่ได้สวมเสื้อ จึงมองเห็นเนื้อตัวตึงเต็มไปด้วยมัดกล้าม
“นี่พ่อผม”
เจมส์แนะนำอีกครั้ง แพรนวลเคยได้ยินเจมส์เอ่ยถึงบิดาคนนี้บ่อยๆ แต่ไม่คิดว่าเขาจะเป็นลูกครึ่งฝรั่งตัวใหญ่มากเหมือนพวกหนุ่มอเมริกาใต้ จมูกโด่งเป็นสัน ผิวสีแทนเข้ม ใส่แว่นตาดำอำพรางดวงตาไว้เบื้องหลัง เส้นขนดกดำเป็นแพแผ่คลุมอกกว้าง
“สวัสดีครับ… ยินดีต้อนรับครับ”
