บทที่ 81 ตอนที่ 81

“หนาวดีจริงโว้ย” พรานขะยีงึมงำ ขยี้ฝ่ามือกร้านของตัวเองที่เหมือนถูกแช่แข็งเอาไว้ ถูกันไปมาจนรู้สึกถึงความอุ่น ท่ามกลางเช้าตรู่ที่ความเย็นยะเยียบยังปกคลุมไปทั่วทุกตางรางเมตรของผืนไพร ป่ายังคงโอบอุ้มความชื้นเย็นเอาไว้ กว่าความเหน็บหนาวจะคลาย คงต้องรอให้ถึงรุ่งสาง

ท้องฟ้าเวลานั้นยังเลือนสลัว แลเห็...