บทที่ 33 อีกไม่นาน

ตอนที่33 อีกไม่นาน

จิณณวัตร

ผมเดินออกจากห้องหนึ่งมายังหน้าห้องฉุกเฉินอีกครั้งหลังจากพูดคุยกับพยาบาลและหมออีกคนเสร็จ ตอนนี้มันเหมือนกับทุกอย่างหยุดหมุนมันรู้สึกตื้อไปหมดแล้วจริงๆ จนเหมือนกับพร้อมจะละล้มพับลงไป

“เป็นไงบ้างจิณ” แม่ผมที่เห็นก็ถามขึ้นด้วยความเป็นห่วงทันที เพราะสภาพผมตอนนี้ดูย่ำแย่มากเ...