บทที่ 35 คือชีวิต(จบ)

ตอนที่35 คือชีวิต(จบ)

หลายปีต่อมา...

“เจ้าขา”

“คุณพ่อ...” เสียงขานรับของเจ้าขาดังขึ้นด้วยรอยยิ้มดีใจก่อนจะรีบลุกมาหาคุณจิณ

“สวัสดีค่ะคุณพ่อ สวัสดีค่ะแม่ใหญ่” เจ้าขายกมือไหว้ฉันกับคุณจิณขึ้นอย่างมีมารยาทนอบน้อม แตกต่างกับเด็กน้อยที่สร้างเรื่องเก่งรู้จักโกหกในวันวานราวกับคนละคน

“จ้ะ” ฉันรับไหว้เด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ