บทที่ 7 แล้วแต่จะคิด

ตอนที่7 แล้วแต่จะคิด

จิณณวัตร

ผมจ้องมองผู้หญิงที่ได้ชื่อว่าเป็นเมียของผมด้วยสายตาดุดันหลังจากเธอออกมาจากห้องแต่งตัว ซึ่งหลังจากเธอเห็นผมเธอก็มีอาการสะดุ้งตกใจเล็กน้อย ก่อนจะกลับเป็นปกติเธอจะหลบสายตาผมแล้วก้าวเดินมาที่เตียงฝั่งของเธอ

หมับ! พรึ่บ!

“อ๊ะ!” เสียงของแพทองธารดังขึ้นหลังจากผมกระชากเธอที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ