บทที่ 100 100

“ปากมึงนี่นะ” คุณพ่อลูกหนึ่งอย่างเขมราชหยิบเปลือกถั่วขว้างใส่เพื่อนอีกรอบ “ลูกไอ้มาร์ชก็หลานเราหรือเปล่าวะ มึงก็พูดซะ”

“กูแค่เปรียบเปรยไง” พิรัชย์ไหวไหล่ “อีกอย่างกูไม่ได้ว่าหลาน แต่กูหมายถึงพ่อมัน”

“เออ” เขมราชเออออไปด้วย “ถ้ากูมีลูกสาวก็คงห่วงมากกว่าผู้ชายเหมือนกัน”

“กูว่าไอ้มาร์ชกลัว ชัวร์!” พ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ