บทที่ 31 31

            พิรัชย์ได้แต่ใช้นิ้วโป้งกับนิ้วกลางคลึงข้างขมับตัวเองเมื่อปวดตุบๆ มองเห็นความปวดหัวในอนาคตได้โดยไม่ต้องสืบ

ตัวปัญหาไม่ใช่ใครเลย...ไอ้เวรมาร์ช !

หลังจากประชุมเสร็จถึงเวลาพักเที่ยงพอดี ทางเขมราชขอตัวออกไปทำธุระไม่ได้อยู่กินข้าวมื้อเที่ยงด้วย ณกรได้แต่มองตามมีลางสังหรณ์ว่ามันอาจไม่ได้ไปทำ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ