บทที่ 47 47

ซึ่งมันทำให้ณกรรู้ซึ้งว่า กับบางอย่างที่เผลอทำจนรู้สึกว่ามันชินไปแล้ว มันก็คือภัยอันตรายอย่างหนึ่งเหมือนกัน

“การที่มึงมีแฟนแล้ว กูก็มองไม่เห็นเหตุผลที่มึงต้องบริหารเสน่ห์ใส่คนอื่น”

ณกรถอนหายใจทิ้งเป็นรอบที่สิบ “ทีงี้ด่า แต่เวลาลูกค้าเป็นผู้หญิงก็ผลักให้กูทำ”

“งานก็ส่วนงานดิวะ งานจบแล้วมึงจะต่อยอด...