บทที่ 76 76

อัษฎาที่ให้ความเป็นส่วนตัวของทั้งคู่ เดินกลับเข้ามาจากระเบียงนั้นทิ้งตัวนั่งลงข้างๆ ใยไหม

รู้สึกผิดเหมือนกันที่เอาแต่สนุกจนไม่ดูเพื่อน ทั้งที่เขาเป็นฝ่ายคะยั้นคะยอให้ใยไหมมาทริปนี้เป็นเพื่อน

“ขอโทษนะไหม ฉันควรจะ / โอม มันไม่ใช่อุบัติเหตุ”

หัวใจคนฟังร่วงไปตกอยู่ตาตุ่ม รวมถึงดวงตาที่เบิกกว้าง อัษฎา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ